de show
Vijf eilandnaties op het podium bij Germaine's
De route langs Hawaiʻi, Tahiti, Samoa, Fiji en Nieuw-Zeeland die de Polynesian Review vertelt voor de finale met vuurmessen.
Reserveer je avond bij Germaine's ↗De show, natie per natie
| Natie | Waar het past in de show |
|---|---|
| Hawaï | Onderdeel van de route van de Polynesian Review door de Stille Oceaan |
| Tahiti | Onderdeel van de route van de Polynesian Review door de Stille Oceaan |
| Samoa | Sluit de avond af met de vuurmes-finale |
| Fiji | Onderdeel van de route van de Polynesian Review door de Stille Oceaan |
| Nieuw-Zeeland | Onderdeel van de route van de Polynesian Review door de Stille Oceaan |
Vijf naties in één show
Germaine's Polynesian Review voert je gedurende de avond mee langs de muziek en dans van Hawaï, Tahiti, Samoa, Fiji en Nieuw-Zeeland, in plaats van binnen de traditie van één enkel eiland te blijven.
Ailao, het krijgersvertoon achter het vuur
De dans die de avond afsluit gaat terug op ailao, het vertoon van een Samoaanse krijger die een strijdknots laat ronddraaien, weggooit en weer opvangt — de traditie dateert dit rond 1200–1250 na Chr. op het eiland Upolu, tijdens de regering van een chief genaamd Maui Tagote.
Hoe het vuur in de dans kwam
Een Samoaan genaamd Tavita Vaoifi wordt gecrediteerd voor het nieuw leven inblazen en transformeren van het oude vertoon halverwege de 20e eeuw; hij deed onderzoek naar historische verslagen en voegde rond 1946 echt vuur aan de voorstelling toe — eerst met palmbladeren en droge bladeren, later met het in handdoeken gewikkelde werktuig dat vandaag wordt gebruikt.
Het mes zelf
Wat dansers vandaag laten ronddraaien is doorgaans een machete waarvan het blad aan beide uiteinden in handdoekstof is gewikkeld en in het midden over een kort stuk onbedekt is gelaten — gemaakt om veilig in brand te worden gestoken, rondgedraaid en opgegooid. Veel tour- en commerciële sets vervangen het echte blad tegenwoordig door een houten of aluminium stok.
Van Samoa naar elk Pacific-podium
Wat begon als een specifiek Samoaanse traditie heeft zich sindsdien verspreid naar Tahitiaanse, Hawaïaanse, Fijiaanse en andere Polynesische shows in de hele Pacific, en is bijna een standaard finale van een luau geworden in plaats van iets dat uniek is voor één bepaald eiland.
De finale van vanavond
Bij Germaine's is de vuurmessendans de laatste act van de Polynesian Review — het moment waarop de imu, het buffet en de vier eerdere naties op het podium naartoe hebben gewerkt.