gösteri
Germaine's sahnesinde beş ada ülkesi
Polinezya Gösterisi'nin ateşli bıçak finalinden önce anlattığı Hawaiʻi, Tahiti, Samoa, Fiji ve Yeni Zelanda güzergâhı.
Germaine's'te gecenizi ayırtın ↗Gösteri, ülke ülke
| Ülke | Gösterideki yeri |
|---|---|
| Hawaiʻi | Polynesian Review'ın Pasifik'teki güzergâhının bir parçası |
| Tahiti | Polynesian Review'ın Pasifik'teki güzergâhının bir parçası |
| Samoa | Geceyi ateş-bıçak finaliyle kapatır |
| Fiji | Polynesian Review'ın Pasifik'teki güzergâhının bir parçası |
| Yeni Zelanda | Polynesian Review'ın Pasifik'teki güzergâhının bir parçası |
Tek gösteride beş ülke
Germaine's Polynesian Review, akşam boyunca tek bir adanın geleneğine bağlı kalmak yerine Hawaiʻi, Tahiti, Samoa, Fiji ve Yeni Zelanda'nın müziği ve dansı arasında ilerler.
Ailao, ateşin ardındaki savaşçı gösterisi
Geceyi kapatan dans, bir Samoa savaşçısının savaş sopasını döndürme, fırlatma ve yakalama gösterisi olan ailao'ya dayanır — gelenek bunu MS 1200–1250 civarında Upolu adasında, Maui Tagote adlı bir şefin hükümdarlığına tarihler.
Ateş dansa nasıl girdi
Tavita Vaoifi adlı bir Samoalı'nın 20. yüzyılın ortalarında eski gösteriyi canlandırıp dönüştürdüğü, tarihsel anlatıları araştırıp 1946 civarında performansa gerçek ateşi eklediği kabul edilir — önce palmiye yaprakları ve kuru yapraklarla, sonra bugün kullanılan havluya sarılı aletle.
Bıçağın kendisi
Dansçıların bugün döndürdüğü şey tipik olarak, bıçağı her iki ucunda havluyla sarılı ve ortada kısa bir bölümü çıplak bırakılmış bir paladır — ateşe verilmek, döndürülmek ve güvenle havaya atılmak üzere tasarlanmıştır. Birçok turne ve ticari gösteri seti artık gerçek bıçağın yerine ahşap veya alüminyum bir çubuk kullanıyor.
Samoa'dan her Pasifik sahnesine
Özellikle Samoa geleneği olarak başlayan şey, o zamandan beri Pasifik genelinde Tahiti, Hawaiʻi, Fiji ve diğer Polinezya gösterilerine yayıldı; herhangi bir adaya özgü olmaktan çok bir luau için neredeyse standart bir final haline geldi.
Bu gecenin finali
Germaine's'de ateş-bıçak dansı Polynesian Review'un son perdesidir — imu, açık büfe ve sahnedeki dört önceki ulusun hazırlandığı an.