το σόου
Πέντε νησιωτικά έθνη στη σκηνή του Germaine's
Η διαδρομή μέσα από τη Χαβάη, την Ταϊτή, τη Σαμόα, τα Φίτζι και τη Νέα Ζηλανδία που αφηγείται το Polynesian Review πριν από το φινάλε με τα μαχαίρια φωτιάς.
Κρατήστε τη βραδιά σας στη Germaine's ↗Το σόου, έθνος προς έθνος
| Έθνος | Πού βρίσκεται στο πρόγραμμα |
|---|---|
| Χαβάη | Μέρος της διαδρομής του Polynesian Review μέσα στον Ειρηνικό |
| Ταϊτή | Μέρος της διαδρομής του Polynesian Review μέσα στον Ειρηνικό |
| Σαμόα | Κλείνει τη βραδιά με το φινάλε με τα μαχαίρια της φωτιάς |
| Φίτζι | Μέρος της διαδρομής του Polynesian Review μέσα στον Ειρηνικό |
| Νέα Ζηλανδία | Μέρος της διαδρομής του Polynesian Review μέσα στον Ειρηνικό |
Πέντε έθνη σε ένα σόου
Το Germaine's Polynesian Review ταξιδεύει μέσα από τη μουσική και τον χορό της Χαβάης, της Ταϊτής, της Σαμόα, των Φίτζι και της Νέας Ζηλανδίας στη διάρκεια της βραδιάς, αντί να περιορίζεται στην παράδοση ενός μόνο νησιού.
Το ailao, η πολεμική επίδειξη πίσω από τη φωτιά
Ο χορός που κλείνει τη βραδιά ανάγεται στο ailao, μια σαμοανή πολεμική επίδειξη περιστροφής, εκτόξευσης και πιασίματος ενός πολεμικού ρόπαλου — η παράδοση τη χρονολογεί γύρω στο 1200–1250 μ.Χ. στο νησί Upolu, επί της βασιλείας ενός αρχηγού ονόματι Maui Tagote.
Πώς μπήκε η φωτιά στον χορό
Ένας Σαμοανός ονόματι Tavita Vaoifi πιστώνεται με την αναβίωση και τον μετασχηματισμό της παλιάς επίδειξης στα μέσα του 20ού αιώνα, ερευνώντας ιστορικές αφηγήσεις και προσθέτοντας πραγματική φωτιά στην παράσταση γύρω στο 1946 — αρχικά με φύλλα φοίνικα και ξερά φύλλα, αργότερα με το εργαλείο τυλιγμένο σε πετσέτα που χρησιμοποιείται σήμερα.
Το ίδιο το μαχαίρι
Αυτό που περιστρέφουν σήμερα οι χορευτές είναι συνήθως μια ματσέτα με τη λεπίδα τυλιγμένη σε πετσέτα στις δύο άκρες και ένα μικρό τμήμα γυμνό στο κέντρο — κατασκευασμένη για να ανάβει, να περιστρέφεται και να εκτοξεύεται με ασφάλεια. Πολλά περιοδεύοντα και εμπορικά σετ πλέον αντικαθιστούν την πραγματική λεπίδα με ξύλινο ή αλουμινένιο κοντάρι.
Από τη Σαμόα σε κάθε σκηνή του Ειρηνικού
Αυτό που ξεκίνησε ως μια κατεξοχήν σαμοανή παράδοση έχει έκτοτε εξαπλωθεί σε ταϊτιανές, χαβανέζικες, παραστάσεις των Φίτζι και άλλες πολυνησιακές παραστάσεις σε όλο τον Ειρηνικό, φτάνοντας κοντά στο να γίνει καθιερωμένο φινάλε για ένα luau παρά κάτι μοναδικό για ένα μόνο νησί.
Το φινάλε απόψε
Στο Germaine's, ο χορός με τα μαχαίρια και τη φωτιά είναι η τελευταία πράξη του Polynesian Review — η στιγμή προς την οποία έκτιζαν το imu, ο μπουφές και τα τέσσερα προηγούμενα έθνη στη σκηνή.